بو طالب ( 1 ) دهم آنگه مالك فراز آيد و سلام كند و من جواب دهم و گويم چه فرشته‌اى كه صورتت هائل است و ديدنت ترساننده گويد من مالكم ( 2 ) خازن دوزخ ، خداى تعالى كليدهاى دوزخ پيش تو فرستاده است تا در دوزخ آن كس شود كه ، تو خواهى ، من بستانم و شكرگزارم ( 3 ) و به على بو طالب ( 4 ) دهم ، ايشان برگردند و على بيايد كليدهاى بهشت و دوزخ به دست گرفته بيايد و بر كنار دوزخ بايستد و دوزخ زفير ( 5 ) مىكند و شرر مىاندازد على زمام او به دست گيرد دوزخ گويد : جز يا علىّ فانّ نورك اطفأ لهبي بگذر كه نور تو درفش من بنشاند او گويد بيارام اى دوزخ . آنگه مقاسمت ( 6 ) كند گويد : يا نار هذا لي و هذا لك ، اين مرا و آن تو را خذيه فانّه من اعدائي و ذريه فانّه من اوليائي ، آن را بگير كه از دشمنان من است و اين را دست بدار كه از دوستان من است . آنگه گفت دوزخ على را مطيعتر ( 7 ) باشد از آن كه بندهء مطيع خداوندش را ، چنان كه او خواهد و اشارت كند ( 8 ) دوزخ مىگيرد و رها مىكند از چپ و راست و صاحب گويد : ابا حسن لو أنّ حبّك مدخلى جهنّم كان الفوز عندي جحيمها و كيف يخاف النّار من كان موقنا بأنّ امير المؤمنين قسيمها * ( وَجاهِدُوا فِي سَبِيلِه ) * ، امرست ( 9 ) از خداى تعالى به مجاهده و جهاد در راه او براى آن كه آنچه به آن توسّل كنند و آن را وسيله سازند يكى جهاد است و جهاد به انواع باشد به دل و دست و زبان و تيغ و بيان كرديم كه فرض بر كفايت است . * ( لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ) * ، و الفلاح الظَّفر و البقاء تا همانا ظفر يابيد ( 10 ) و بيان كرديم كه لعلّ به معنى لام كى است اى افعلوا و غرضكم الفلاح و آنچه ما اختيار كرديم آن

--> ( 1 ) . تب : على بن ابى طالب ، مر : على ابو طالب . ( 2 ) . آج ، لب ، مر : مالك . ( 3 ) . اساس ، وز ، تب ، لب ، مر ، مت : گذارم ، با توجّه به آج تصحيح شد . ( 4 ) . مر : على ابو طالب . ( 5 ) . لب : زهير ، مر : ضمير . ( 6 ) . وز : مقاسمه‌اى . ( 7 ) . اساس ، وز ، مت : مطيع تو ، با توجّه به تب و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد . ( 8 ) . تب : چند صفحه افتادگى دارد . ( 9 ) . اساس ، مت : او ، با توجّه به وز و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد . ( 10 ) . آج ، لب ، مر ، لت : يا بى / يابيد .